[dissa-ez √]

Türkiye Sol'u Öcalan'ı tanı(mla)madıkça... (*)

Önceki yazımı okuyucu hatırlıyordur; Türkiye sol'unun temel yanlış ve yanılgılarına değinmiş, başlıcalarını sıralamaya çalışmıştım. (Bu yazım, günü olmadığı için burada, bu sütunlarda yer almadı. Ancak gazetemizin Web sayfasında yayımlandı. Bütünlük oluşturması açısından yazımın ilk bölümünü [For Members][Üye Özel] dan okuyabilirsiniz)

Hemen belirteyim. Yazı hakkında okuyucudan olumlu tepkiler aldım. Bir yanlış anlamaya yol açmamak için aktarayım: Türkiye sol'unun içinde bulunduğu durumu, Kürt demokratik hareketinden, bu hareketin yaşadığı sorunlardan soyutlamıyorum, aksine ilişkilendiriyorum. Kürtler ve Türkler, Türkiye solu ve Kürt hareketi, ya da Kürt solu, gösterildiği gibi birbirlerine karşıt değil, birbirlerini tamamlayan, bütünleyen hatta geliştiren olgular çünkü. Etle tırnak gibi birinin varlığı diğerine bağlı. Birinin başarısı ya da başarısızlığı öyle; biri diğerini etkiliyor. Karşılıklı bir etkileşim var yani...

Yani düşüncelerimi belirtirken empati kurmaya, karşıdan bakmaya da çalışıyorum. Türkiye demokrasi hamlesi ya da sol sosyalist gelişimi olmazsa/gelişmezse Kürt demokratik hareketinin gelişimi de bir noktaya kadar olur. Büyür, birikim yaratır, etkiler, zorlar ancak demokratik çözüm için yetmez, yeterli olmaz. Türkiye demokrasi güçlerine ihtiyaç duyacaktır.

***

O zaman 'sol' ne yapmalı?

Öncelikle; 21. yüzyıl ve değişen dünya gerçeğine uygun yeni bir kimlik ve rol tanımı yapmaları zorunlu gözüküyor. Sol hareketin militan geçmiş ve devrimci birikimlerini yadsımadan, ancak dogmatik, sol sekter kalıplara da sıkışmadan yapılacak kimlik ve rol tanımı, Türkiye Solu'nu daha gerçekçi kılabilir.

İkincisi; Kürtler ve Kürt demokrasi hareketi hakkındaki şoven koşullanmışlığı kırmaları gerektiğine ilişkindir. Bunun başında da Öcalan'a yaklaşım gelir. Türkiye Solu'nun devletten bağımsız doğru ve özgür bir Öcalan tanımı olmadıkça ne tanımsızlığın yarattığı gerilimi aşabilir ne de yeni düşünsel, ideolojik açılımlar yapabilir. Öcalan konusu, diğer tüm konuların anahtarı gibidir. Temel ve can alıcı nokta da budur.

Demokratik Türkiye için, Öcalan'ı rol sahibi, hatta bir fırsat, Kürtleri asli unsur, Kürt demokratik hareketini ise iç dinamik (temel güç) gören, siyasal tutumlarını da buna göre belirleyen bir yaklaşım içinde olmaları bir hareketlenmeye yol açabilir. Hatta o çok ihtiyaç duyduğumuz, birlik ve dayanışma ruhunun, enternasyonal akışın antifaşist, anti tekel örgütlenmenin (birlikte örgütlenme) dayanakları da böylece oluşmuş olur.

Burada Kürt demokratik güçleri de, 70'li yıllarda Türkiye solunda Kürt demokratik güçlerine karşı gösterilen; güvensizlik, küçümseme, inançsızlık, dışlayıcılık gibi tutumlardan sakınmalıdır. Bugün, çok yaygın ve güçlü olmasa da bazı Kürt kadrolarında da, 70'li yıllarda Türkiye solunda yoğun görülen, karşıtlaştırma, dışlama, küçümseme gibi sol sekter tutum ve yaklaşımlara benzer, onu çağrıştırır tutumların varlığı böyle bir uyarıda bulunmayı zorunlu kılıyor.

Kısacası, Türkiye Solu'nun; anti tekel mücadelede nerede duracakları ve nasıl bir rol üstleneceklerini netleştirmeleri gerekir. Kürtleri ve Kürt demokratik hareketini, Kürt sorunun çözümü kadar, demokratikleşme sorununun da temel dinamiği gören, birlik, ilişki. İttifak gibi güncel gerekleri de bu perspektifle ele alan yaklaşım içinde olmaları kazandırabilir.

Üçüncüsü; 21. yüzyılda sınıf, devlet ve demokrasi gibi konular kadar, devrim-iktidar ilişkisini de yeniden sorgulayarak sınıf eksenli hareket konumundan çıkmaları gerektiğidir.

* * *

Dördüncüsü ve en yaygın olanı; mücadeleyi ekonomik taleplere indirgeyen sendikal anlayıştan, toplumsal atılım ve değişimi sağlayacak siyasal demokratik anlayışa doğru bir zihniyet devrimi yapmaları gerektiğidir. Mahirlerin, Denizlerin, İbrahimlerin sosyalist mücadeleci ruhuyla bütünleşmiş, hatta onu sakınan ve koruyan; böylece, ekonomik mücadeleyi, siyasal ve toplumsal mücadeleye doğru temelde bağlamış bir yaklaşıma ihtiyaç vardır. Bu da başarı getirecektir. İstendiği kadar sınıftan ve sınıf mücadelesinden bahsedilsin; bu başarılmadıkça, söylemde sol-sekter, pratikte sağ-reformist duruşlar kaçınılmaz olacaktır. Bununla da bir yere varılmayacağı açıktır.

Önemli olduğun düşündüğüm bir diğer konu da, Türkiye Solu'nun, Mahir ve İbrahim'lerden sonra, düşünce üretecek, ideolojik siyasal doğrultuyu belirleyecek irade ve örgütsel örgülerden önemli oranda yoksun kaldığıdır. Türkiye Sol'u, siyasal, ideolojik ve felsefik olarak gelişmiyor. Reel sosyalizmin yıkılışı sonrası hakim olan, ideolojik belirsizlik, muğlaklık, kaos ve kargaşa Türkiye Solu'nu da derinden etkilemiş ve bir biçimde savurmuştur.

Bu bağlamda, beşincisi, daha pratik olarak: Demokratik birlik ve ortak mücadele için çok şey yapılabilir. İttifaklar, ilişkiler geliştirilebilir. Çatı parti, ortak parti, demokratik cephe gibi oluşumlar yaratılabilir. Ancak tüm bunların belli bir anlayış ve çözüm temelinde geliştirilmesi için, her şeyden önce 'Demokratik Güçler Konferansı'na ihtiyaç vardır. Türkiye'nin güncel ve tarihsel sorunları ışığında birlik ve ortak mücadele konularını irdeleyecek olan konferans, Kürt ve Türk devrimci demokratik güçleri açısından yeni bir başlangıç olabileceği gibi, tıkanmaya da çare olabilir.

***

(*) Bu yazım, bir önceki '[For Members][Üye Özel] ' konu başlıklı yazımın devamı niteliğindedir.

Bu yazı 21-27.04.2008 tarihli Yeni Bakış gazetesinde yayınlanmıştır

[For Members][Üye Özel]

[TARZANO]

Nedense ben türkiye solunu göremiyorum. var da biz mi göremiyoz?
Bi de deniz gezmiş demişsin... Günümüz türkiyesinde kaç tane deniz gezmiş var? türk olarak?

Yorumsuz Arkadaşım Konuyu Anlamışta Değilim....... Paylaşım için Yinede saol.. Kendi Görüşlerinle Birşeyler Yapmak İstiyorsun orası Kesin Ama Ne.. Yorumsuz... Bırakıyorum